

D3712

བོད་ཀྱི་ལོ་ཙཱ་བ་དགེ་སློང་རིན་ཆེན་བཟང་པོས་བསྒྱུར་ཅིང་ཞུས་ཏེ་གཏན་ལ་ཕབ་པའོ།།[་]@##། །རྒྱ་གར་སྐད་དུ། ཏྲི་ཡཱ་ན་བྱ་བ་སྠཱ་ན་ནཱ་མ། བོད་སྐད་དུ། ཐེག་པ་གསུམ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཞེས་བྱ་བ། སངས་རྒྱས་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐམས་ཅད་ལ ཕྱག་འཚལ་ལོ།།གང་གི་ཐེག་གསུམ་ཉིད་བཞོན་སྦྱིན་པའི་ཕྱག་ནི་རབ་བརྐྱང་ནས། །རང་གི་ཤ་དང་ཁྲག་དག་ཆགས་བྲལ་འགྲོ་ལ་རྣམ་འགྱེད་པ། །ཐེག་གསུམ་གསུང་པོ་ཤཱཀྱའི་དབང་པོ་ཉིད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས། །བླ་མའི་བཀའ་དང་གཞུང་མང་མཐོང་ཕྱིར་ཐེག་གསུམ་རྣམ་ གཞག་བྱ།།ཐེག་པ་རྣམས་ནི་གསུམ་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་གཞག་པར་མཐོང་སྟེ། ཉན་ཐོས་དང་ལྡན་པའི་ཐེག་པ་དང་། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐེག་པ་དང་། ཟབ་ཅིང་རྒྱ་ཆེ་བ་དང་ལྡན་པའི་ཐེག་པའོ། །དེ་ལ་ཉན་ཐོས་དང་ལྡན་པའི་ཐེག་པ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། བྱེ་བྲག་སྨྲ་བ་དང་། མདོ་སྡེ་ པའོ།།ཡང་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་ནི། ཁ་ཆེའི་དང་། ཡུལ་དབུས་ཀྱི་ཞེས་བྱའོ། །ད་ནི་རང་གི་གྲུབ་པའི་མཐའ་ཅུང་ཟད་བརྗོད་དེ། དབང་པོ་དང་དོན་ལས་འབྱུང་བའི་བློ་རྣམ་པ་མེད་ཅིང་། དབང་པོ་དོན་མ་ལུས་པ་ནི་གོང་བུ་དང་མཐུན་པར་གནས་པའི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཆ་ཤས་མེད་པའི་ངོ་བོར་ རྟོག་ཅིང་འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་མི་རྟག་ལ་བདག་མེད་པར་འདོད་པ་སྟེ།ནམ་མཁའ་དང་འགོག་པ་དག་དང་། དེ་བཞིན་ཉིད་རྣམས་རྟག་པར་འདོད་པས་རྣམ་པར་སྤྱོད་པའོ། །འདི་དག་ནི་འབྲས་བུ་མེ་ཤི་བ་ལྟར་བསྟན་དུ་མེད་པ་དང་། དེའི་སྔོན་དུ་སོང་བའི་ཕུང་པོ་ལྷག་མ་དང་བཅས་པ་ ཞེས་བྱ་བ་དང་གཉིས་སུ་གྲུབ་པ་བྱེད་པ་སྟེ།དེ་དག་གྲུབ་པ་གཅིག་དང་སྒྲུབ་པ་ལ་གནས་པ་བདུན་གྱི་སྐྱེས་བུ་འཕགས་པའི་ཁོངས་སུ་གཏོགས་པ་ཟུང་བཞི་དང་། གང་ཟག་བརྒྱད་ཅེས་བསྒྲགས་པ་འདི་ལྟ་འདི་ལྟར་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པར་ཞུགས་པ་དང་། རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་དང་། ལན་ ཅིག་ཕྱིར་འོང་བའི་ཕྱིར་ཞུགས་པ་དང་།ལན་ཅིག་ཕྱིར་འོང་བ་དང་། ཕྱིར་མི་འོང་བའི་ཕྱིར་ཞུགས་པ་དང་། ཕྱིར་མི་འོང་བ་དང་། དགྲ་བཅོམ་པའི་ཕྱིར་ཞུགས་པ་དང་། དགྲ་བཅོམ་པ་སྟེ་གོ་རིམས་བཞིན་ནོ། །ཡུལ་དབུས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱང་གནས་འདི་རྣམས་མཉམ པ་སྟེ།ཕྲ་མོ་དག་ནི་དེ་དག་ཉིད་འདོན་པའི་ཆོས་མངོན་པ་རྒྱ་ཆེར་བལྟའོ།

我来为您翻译这段藏文：
这是由藏地译师比丘仁钦桑波翻译、校对并最终确定的。


梵文为：Triyāna-vyavasthāna-nāma
藏文为：Theg pa gsum rnam par gzhag pa zhes bya ba
汉译为：《三乘建立》
敬礼一切佛陀和菩萨！
向那位展开布施之手赐予三乘，
以无执之心施予众生自身血肉，
宣说三乘教法的释迦牟尼佛顶礼，
为见师教与众典故造三乘建立。
三乘建立分为三种：声闻乘、缘觉乘以及具深广之大乘。其中，声闻乘又分为两派：毗婆沙师和经部师。毗婆沙师又分为迦湿弥罗和中原两派。
现略述其宗义：认为根境所生之识无相，诸根境皆以无分微尘聚集而住，承许诸行无常无我；认为虚空、择灭及真如是常法。他们承许两种果位：无余涅槃如灭火不可示，以及有余依涅槃。
他们将修行者分为四双八辈圣者：预流向、预流果、一来向、一来果、不还向、不还果、阿罗汉向和阿罗汉果，此为其次第。中原毗婆沙师诸师观点大致相同，细微差别可详见《大阿毗达磨》。

 །མདོ་སྡེ་པ་རྣམས་ནི་བློ་རྣམ་པ་དང་བཅས་པ་ཉིད་དུ་སྐྱེ་བར་རྟོག་ཅིང་བློའི་རྣམ་པ་རྣམས་ཀྱང་དེ་དང་འདྲ་བ་གཞན་གྱི་རྣམ་པ་ལས་སྐྱེ་ལ། དེ་ཡང་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཁ་དོག་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་གནས་པའི་བདག་ཉིད་ དུ་འདོད་དོ།།ཡང་འདི་དག་ནི་དུས་གསུམ་དག་འདི་ཁས་མི་ལེན་ཅིང་འདུས་མ་བྱས་རྣམས་ཀྱང་མོ་གཤམ་གྱི་བུ་དང་འདྲ་བར་འདོད་པ་སྟེ། འབྲས་བུ་དང་དེ་ལ་འདོད་པ་དང་གནས་པ་སྔ་མ་བཞིན་ཏེ། འོན་ཀྱང་མདོ་སྡེ་པ་རྣམས་ནི་རང་སངས་རྒྱས་སུ་འགྱུར་བའི་སྐལ་བ་ཅན་ནོ། ། འདི་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་རྣམ་པར་གཞག་པའོ། །ཞུགས་པ་དང་དེ་ལ་གནས་པ་དང་། །དེ་དག་ཉིད་དབང་པོའི་ཁྱད་པར་གྱིས་བསེ་རུ་ལྟར་རྒྱུ་བ་དང་ཚོགས་དང་། སྤྱོད་པ་དང་བཞིར་རང་སངས་རྒྱས་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ལས་བཞིར་འགྱུར་བའོ། །འདི་དག་གི་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་ནི་མཐུན པར་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ལས་འཁོར་བར་འབྱུང་བ་དང་།དེ་འགགས་པས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་འགྲོ་བར་རྟོགས་པའོ། །འདིར་འདི་དག་གི་བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་ཉི་ཚེ་བཤད་པ་ལྟར་ཡིན་གྱི། འབྲས་བུ་ཐོབ་པ་ལ་ཕན་པའི་སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ ལ་སོགས་པ་ནི་ཉན་ཐོས་རྣམས་དང་མཐུན་པར་དེ་ལ་འབྱུང་ཞིང་།འབྲས་བུའི་བདག་ཉིད་ཀྱང་ཞི་བ་ཉིད་ཉན་ཐོས་རྣམས་དང་མཉམ་པས་གནས་པའོ། །འདི་དག་ལ་ངེས་པར་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་སྡོམ་པ་ལ་གནས་པ་འབྱུང་བ་དང་། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ རྟོགས་པར་འགྱུར་བའི་རྐྱེན་འབྱུང་བ་ནི་ཚོང་དཔོན་བདེན་པར་སྨྲ་བ་བཞིན་ཏེ།བསྐལ་པ་བརྒྱའི་བར་དུ་དེ་དང་འབྲེལ་བའི་ལས་དེ་དག་གིས་བསགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་རྣམས་ཇི་ལྟར་བསྒོམ་པ་ནི་འདིར་མ་སྨྲས་ཏེ། གཞུང་མངས་པ་ལ་མི་དགའ་བ་དང་། མདོ་སྡེ་རྣམས་ལས་གསལ་བར་སྣང་བས་སོ། །འདི་ནི་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐེག་པ་རྣམ་པར་གཞག་པའོ། །ཟབ་ཅིང་རྒྱ་ཆེ་བ་དང་ལྡན་པའི་ཐེག་པ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། ཟབ་པ་འབའ་ཞིག་དང་ལྡན་པ་དང་། ཟབ་པ་དང་། རྒྱ་ཆེ་བ་གཉི་ག་དང་ལྡན་པའོ། །འདི་དག་ཉིད་ལ་ཐེག པ་ཆེན་པོ་ཞེས་བརྗོད་ཅིང་།དབྱེ་བ་རྣམ་པ་གཉིས་ཉིད་ལ་སློབ་དཔོན་སྔ་མས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཚུལ་དང་། གསང་སྔགས་ཀྱི་ཚུལ་གྱི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཞེས་ཀྱང་གཞག་པའོ།

我来为您翻译这段藏文：
经部师认为识生时具有行相，识的行相也从与之相似的其他行相而生，并认为微尘是与色相一致的自性。他们不承认三世，认为无为法如同石女之子。关于果位和修道次第与前相同，但经部师具有成就独觉的根机。这就是声闻乘的建立。
独觉分为向、住两种，又因根器差别分为独行、部行。修行和住果可分为四种。这些行者通过了知十二缘起支而轮回，通过息灭缘起而趣向涅槃。此处仅说明无间道，至于有助于证果的别解脱戒等，则与声闻相同。果位的本质也与声闻同为寂灭。
他们必须住于戒律，能够了悟缘起的因缘，如同说实语的商主，因为他们积累了与此相关的业长达百劫。关于如何修习缘起，此处未说，因为不欲文繁，且诸经中已明显宣说。这就是独觉乘的建立。
具深广乘分为两种：仅具深义者与具足深广二者。这些即称为大乘，古代论师将这两种分别建立为波罗蜜多道和密咒道的大乘。


 །གལ་ཏེ་གཅིག་ལ་ནི་ཟབ་པ་ཉི་ཚེ་ལྡན་ཞིང་། དེ་བཞིན་དུ་གཅིག་ལ་ནི་ཟབ་པ་དང་རྒྱ་ཆེ་བ་གཉི་ག་ དང་ལྡན་ན།དེའི་ཚེ་ཐེག་པ་དག་ནི་བཞིར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནམ། ཇི་ལྟར་ན་ཐེག་པ་གསུམ་དུ་རྣམ་པར་གཞག་ཅེ་ན། འདི་ལ་ཉེས་པ་མེད་དེ། བདེན་པ་གཉིས་ལ་གནས་པས་བདག་དང་གཞན་གྱི་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་བསྒྲུབ་པ་ལ་དབྱེ་བ་མེད་པས་སོ། །དེ་ལྟ་ན་ཅིའི་ ཕྱིར་ཟབ་པ་འབའ་ཞིག་དང་ལྡན་པ་དང་།ཟབ་ཅིང་རྒྱ་ཆེ་བ་གཉི་ག་དང་ལྡན་པའི་ཁྱད་པར་འབྱུང་། གཞན་དུ་ན་འདི་དག་གི་བདེན་པ་གཉིས་ཉིད་ལ་ཁྱད་པར་ཡོད་པར་བརྗོད་དགོས་སོ། །འདི་ནི་ལེགས་པར་སྨྲས་པ་སྟེ། དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ཉིད་ལ་ནི་ནམ་ཡང་དབྱེ་བ་འགའ་ ཞིག་ཀྱང་འབྱུང་བ་མེད་ལ།ཀུན་རྫོབ་ཉིད་ཀྱི་ཟབ་པ་དང་རྒྱ་ཆེ་བར་འགྱུར་བའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ལ་ཁྱད་པར་ཡོད་ཀྱི། དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ལ་དེ་མི་དམིགས། ཀུན་རྫོབ་ཙམ་གྱིས་རྒྱ་ཆེ་བར་ཡང་ཇི་ལྟར་འགྱུར། འདི་ན་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་དབུ་མ་པ་རྣམས་ཀྱིས་ རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་དང་།ཡོད་པ་དང་མེད་པ་གཉི་ག་དང་། ཡོད་པ་དང་མེད་པ་གཉི་ག་མ་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་མཐའ་རྣམ་པ་བཞི་ལས་ངེས་པར་གྲོལ་བ། སྤྲོས་པའི་མཚན་མ་ནུབ་པ་དག་གི་ལས་འདས་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ཚུལ་འདི་ལས་གཞན་པའི་དོན་དམ་པའི་བདེན་ པ་རྣམ་པར་འཇོག་ན་དེའི་ཚེ་ངེས་པར་ཡོད་པ་ལ་སོགས་པའི་མཐའ་རྣམ་པ་བཞིར་འཇུག་པར་འགྱུར་ཏེ།གང་མཐའ་རྣམ་པ་བཞི་ཡང་མ་ཡིན་ལ་དབུ་མ་དག་གིས་རྣམ་པར་གཞག་པའི་བདེན་པ་ཡང་མ་ཡིན་པ་དེ་ནི་ནམ་ཡང་བརྙེས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་མཐའ་རྣམ་པ་བཞི་ལས་འགའ་ ཞིག་དོན་དམ་པའི་བདེན་པར་ཡོངས་སུ་རྟོགས་ན་དེའི་ཚེ་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་པ་ཁོ་ན་བས་འབད་པ་ཆུང་དུས་རྣམ་པར་བཟློག་པར་ནུས་སོ།།དེའི་ཕྱིར་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་དང་ཀླུ་སྒྲུབ་ལ་སོགས་པས་རྣམ་པར་གཞག་པ་ལས་ཁྱད་པར་གྱུར་པའི་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ གཉིས་པ་ནི་མེད་དོ།

我来为您翻译这段藏文：
如果一者仅具深义，另一者具足深广二者，那么乘不是应成四种吗？为何建立为三乘呢？对此无过失，因为安住二谛而成办自他圆满利益时并无差别。
那么，为何会有仅具深义与具足深广二者的差别？否则就应说这些在二谛上有差别。这是善说，即胜义谛本身从不有任何差别，而世俗谛则成为深与广。
为何世俗谛有差别而胜义谛则无所缘？又如何仅以世俗而成广大？此处中观师所建立的胜义谛是超越有、无、亦有亦无、非有非无四边，超越戏论相的止息。
若建立与此不同的胜义谛，则必定落入有等四边。既非四边又非中观所立真谛者，永远不可得。若执著四边中任一为胜义谛，则唯识宗以小功用即能破除。
因此，除佛陀与龙树等所建立的胜义谛外，并无第二种胜义谛。


།ཀུན་རྫོབ་ཙམ་གྱི་ལྟར་རྒྱ་ཆེ་བར་འགྱུར་ཞེས་གང་སྨྲས་པ་ནི་འདིར། དམིགས་པ་རྣམ་པར་དག་པ་དང་། །གྲོགས་ཀྱི་མཐུ་དང་སྤྱོད་པ་ཡིས། །བློ་ལྡན་རྣམས་ཀྱི་ཐེག་པ་ནི། །ཆེན་པོའི་ཆེན་པོ་ཉིད་དུ་བསྒྲགས། །འདིའི་དོན་ནི་ཇི་ལྟར་སྣང་བའི་དམིགས་པ་རྣམས་ རྣམ་པར་དག་པའི་ལྷའི་བདག་ཉིད་དུ་མངོན་པར་རྟོགས་པས།།དམིགས་པ་རྒྱ་ཆེ་བ་དང་། དུས་གསུམ་དུ་རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱིས་བརྟེན་པའི་དམ་ཚིག་རྣམས་ཡིད་བཞིན་དུ་བཟུང་བས་ཁྱད་པར་དུ་བྱུང་བའི་བྱིན་གྱི་རླབས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་གྲོགས་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱ་ཆེ་བ་དང་། ཇི་ལྟར་ སངས་རྒྱས་དང་ས་བཅུའི་དབང་ཕྱུག་རྣམས་འགྲོ་བའི་དོན་སྤྱོད་པ་དང་།ཞིང་ཡོངས་སུ་དག་པར་བྱིན་གྱིས་རློབ་པ་ལྟར་རྗེས་སུ་སྐྱེས་པའི་སྤྱོད་པ་རྒྱ་ཆེ་བ་སྟེ། འདི་དག་དབུ་མ་པ་རྣམས་ལས་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པས་དེ་དག་ལ་རྒྱ་ཆེ་བ་ཉིད་མེད་པ་ཁོ་ནའོ། །དེ་བས་ཀུན་རྫོབ་ཁོ་ནས་རྣམ་ པར་གཞག་པའི་བྱེ་བྲག་གོ།།རྒྱ་ཆེ་བ་རྣམ་པ་དེ་དག་གིས་ནི་ཐེག་པ་རྣམས་སངས་རྒྱས་དང་མཉམ་པར་བཀོད་པ་མ་ཡིན་ནམ། དེ་ལྟ་ན་ནི་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ཁོ་ན་དང་ཅིག་ཤོས་བྱེ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། ཐམས་ཅད་འབྲས་བུ་ལ་གནས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། བདེན་མོད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་ གང་འདིར་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་ལ་སོགས་པས་མི་འཇུག་པ་ལྟར་ནི་འདིའི་ཀུན་རྫོབ་མ་ཡིན་ཏེ།ཇི་སྲིད་དོན་དམ་པ་རྟོགས་པ་དེ་སྲིད་རྩོལ་བ་དང་བཅས་ཤིང་ལྷག་པར་སྤྱོད་པས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་ནི་དབུ་མ་པ་རྣམས་ཀྱང་ཡིན་པས་འདི་ལ་ཟབ་ ཅིང་རྒྱ་ཆེ་བ་དང་ལྡན་པར་ཇི་ལྟར་བརྗོད་ཅེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ།དབུ་མ་པ་རྣམས་ནི་རྒྱ་ཆེ་བ་དང་བྲལ་བས། བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པ་གསུམ་གྱི་འབྲས་བུ་ལ་འཇུག་ཅིང་། རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་པ་རྣམས་ཀྱང་ངོ་། །དེ་བཞིན་དུ་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱང་བསྐལ་པ་གྲངས་ མེད་པ་བཞིས་རང་གི་འབྲས་བུ་དམ་པ་ལེན་ལ།ཐེག་པའི་མཆོག་ལ་ཞོན་པ་རྣམས་ནི་དུས་ཅུང་ཟད་ཀྱིས་མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐོབ་སྟེ། དེ་བས་ན་ཁྱད་པར་ཆེན་པོ་དང་བཅས་པའོ།

我来为您翻译这段藏文：
关于所说"仅以世俗而成广大"，此处：
"以清净所缘及，
友伴力与行持，
诸具慧乘即是，
宣说为大中大。"
此义为：以现见诸所缘为清净天尊自性而证悟，故所缘广大；以如意持守三世诸佛所依誓言而生起殊胜加持，此为友伴广大；如诸佛与十地自在者利益众生之行持及清净刹土加持般随学，此为广大行持。这些较中观师殊胜，故彼等实无广大性。因此唯由世俗安立差别。
以如是诸广大相，诸乘岂非安立与佛平等？若如是，则不应与唯胜义谛有别，因为一切皆住于果位。
虽然如此，但此处胜义谛以任运成就等而不入，此非其世俗，因为乃至证悟胜义之间皆有勤作及殊胜行持。
若问：如是中观师亦然，如何说此具深广？答：不然。中观师离广大故，入三无数劫果位，唯识师亦然。如是声闻缘觉以四无数劫取最上果，而乘最上者则以少时得无住涅槃，故有大差别。


 །དེ་ལྟ་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང་འདི་ན་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་དང་དབྱེར་མེད་དེ། དོན་དམ་ པའི་བདེན་པ་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བྱམས་པས་ཐོགས་པ་མི་མངའ་བའི་སྤྱོད་པས་བཙུན་མོའི་འཁོར་དུ་རྣམ་པར་རྩེ་བ་ལ་སོགས་པ་སྤྱོད་པས་འགྲོ་བ་སྨིན་པར་འགྱུར་ཞིང་བདག་ཉིད་ཀུན་དུ་འཆིང་བ་མི་འབྱུང་བ་ལྟར་ཐེག་པ་འདི་ལ་གནས་པ་རྣམས་ཀྱང་ཐབས་དང ཤེས་རབ་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ལ་སོགས་པ་སྨད་པ་རྣམ་པ་དུ་མ་སྤྱད་པས་ཚོགས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་རོ།།འདི་ནི་ཐབས་ཀྱི་རྣམ་པར་འཕྲུལ་པ་རྨད་དུ་བྱུང་བ་ཉིད་དེ། སྐྱེ་བོ་གང་དག་ལྷག་པར་ཆགས་པ་དང་ལྡན་པ་དང་། དེ་བཞིན་ལྷག་པར་ང་རྒྱལ་དང་ལྡན་པའི་བར་རྣམས་ ཉན་ཐོས་དང་།རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐེག་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་སྦྱངས་པ་ཐར་པའི་སྐལ་བ་ཅན་མ་ཡིན་པ་རྣམས་ལ་འདོད་ཆགས་དང་བཅས་པའི་སྤྱོད་པ་ལ་སོགས་པ་བསྟན་པས་སེམས་ཡོངས་སུ་དགའ་བར་བྱས་ཏེ། རིམ་གྱིས་ཚོགས་ཡོངས་སུ་བསགས་ནས་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་ གསེར་བསྲེགས་པ་ལྟར་གྱུར་པ་ན་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་སྤྱོད་པ་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་ཀུན་ནས་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་རྟོགས་པར་འགྱུར་ཏེ།དེ་བས་ན་ཐེག་པའི་མཆོག་འདི་ཉིད་སྐྱེ་བོ་མ་ལུས་པ་བཞོན་པར་བྱ་བ་དམ་པ་རྣམས་ཡིད་འཕྲོག་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་ཟླ་གསང་ཐིག་ལེ་ལ་ སོགས་པ་རྣལ་འབྱོར་གྱི་རྒྱུད་རྣམས་ལས།མི་བཟའ་བ་ནི་ཅུང་ཟད་མེད། །མི་བྱ་བ་ནི་ཅུང་ཟད་མེད། །ཐམས་ཅད་ཐབས་ཤེས་སེམས་ཀྱིས་ནི། །དོགས་མེད་གྱུར་པས་ལོངས་སྤྱོད་བྱ།། ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་པ་ནི་དོན་གྱི་དབང་རྣམ་པ་གཉིས་ལ་བརྟེན་པ་སྟེ། སྐྱེ་ བོ་གང་དག་ཐེག་པ་གཞན་ལས་སྤངས་པ་རྣམས་ཆད་པ་སྟོང་པས་མེ་འབར་བའི་ཁྱིམ་ནས་འབྱུང་བ་ལྟར་དྲེགས་པ་དྲང་བ་ཙམ་གྱི་ཆེད་དུ་གསུངས་ལ།ཡང་གང་དག་ཡུལ་རིང་པོར་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་བསྒོམས་པས་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པས་མི་འཕྲོགས་པ་འདམ་གྱི་པདྨ་ལྟ་བུ་ རྣམས་ཁོ་ན་ལ་བརྟེན་ཏེ་གསུངས་པའོ།།གཞན་དུ་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་ཐ་མལ་པས་འཆིང་བར་མི་འགྱུར་ན། སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་ཐར་པའི་གནས་སུ་ཕྱིན་པར་འགྱུར་ལ། དམ་ཚིག་ལས་ཉམས་པ་ཡང་འགའ་ཡང་མི་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ཉིད་ཀྱིས་ངན་སོང་ཡང་རྣམ་ པར་ཆད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ།

我来为您翻译这段藏文：
虽然如此，此处与胜义谛无别。如同胜义谛圆满成就的菩萨弥勒以无碍行持在后宫眷属中游戏等行为而令众生成熟，自身不生诸缚，如是住于此乘者亦以方便智慧双运等诸多下劣行而圆满资粮。
此乃稀有方便幻化，对于极具贪著乃至极具我慢等人，于声闻缘觉乘等修习而无解脱根器者，以具贪行持等教示令其心生欢喜，渐次积累资粮，当心续如炼金般时，即能证悟离贪行持圆满次第远离一切戏论。因此此最上乘乃摄受一切众生之殊胜乘，令诸圣者心生倾慕。
故于月密点等瑜伽续中广说："无有不可食，无有不可作，一切方便智，无疑当受用。"等，此依二种义理：对于从其他乘中舍弃者，如从燃烧房屋中出来般，仅为调伏傲慢而说；又对于长期修习圆满次第而不为贪等所夺如污泥中莲花者而说。
若非如此，若不为平常贪等所缚，则一切众生应至解脱处，亦应无有违犯誓言者，由此应成断绝恶趣。


།དེའི་ཕྱིར་གང་དག་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སེམས་མངོན་པར་དད་པ་དེ་དག་གིས་ཀྱང་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་འབྲས་བུ་ངེས་པར་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བྱ་དགོས་ཏེ། ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་ཡང་། ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་མཐོང་བའི་བར་ཆད་བྱེད་པ་ན་འདོད་ ཆགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལྟ་སྨོས་ཅི་དགོས།དེའི་ཕྱིར་རྡོ་རྗེའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་རྒྱན་ཞེས་བྱ་བ་རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་ལས་རྣམ་པ་མང་པོར་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་རྣམ་པར་བཞག་ནས་ཡང་གསུངས་པ། དངོས་མེད་ཉིད་ཀྱི་ཕྱོགས་ལ་ཡང་། །ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ལ་སོགས་པ། ། རྨི་ལམ་བཞིན་དུ་ཉམས་མྱོང་བ། །འདི་ནི་མངོན་སུམ་དག་ཏུ་འབྱུང་། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་རྒྱ་ཆེན་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་མངོན་དུ་མ་གྱུར་གྱི་བར་དུ་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་ལ་གུས་པས་གནས་པར་གསུངས་སོ། །འདི་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཉིད་དུ་ཡང་མ་དག་པ་མེད་པར་སྨྲ་བ་འགའ་ཞིག་བྱུང་ན ནི་མངོན་སུམ་དུ་རིགས་པ་སྦྱིན་ཞིང་བདེན་པ་གཉིས་ལ་གནས་པའི།ཐེག་པ་རབ་ཀྱི་མཆོག་འདི་ནི། །ཚུལ་ལ་གནས་ན་ཐོབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་རྒྱུད་རྣམས་ཚིག་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། དེའི་ཚེ་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ཁོ་ན་ལ་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་ ཇི་ལྟར་དུག་སྔགས་ཀྱིས་རིམས་མི་འཕེལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ཐོས་པ་ཙམ་དང་།གཟུང་བ་དང་དེ་ཤེས་པ་ལ་དུག་མི་གནོད་པར་ཤེས་པ་ཙམ་གྱིས་ནི་དུག་ཆེན་པོ་རྣམས་ཞི་བར་ནུས་པ་མ་ཡིན་གྱི་ཡོངས་སུ་བསྒྲུབས་པའི་སྐྱེས་བུས་ཞི་བར་བྱེད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་དེ་ཁོ་ ནའི་རྣམ་པར་དག་པ་ཐོས་པ་དང་།དེར་འགྱུར་བའི་ལམ་སྟོན་པ་གཟུང་བ་དང་། རྣམ་པར་དག་པ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་འཆིང་བར་མི་འགྱུར། ཤེས་པ་ཙམ་གྱིས་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པས་མི་གནོད་པར་འགྱུར་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཤིན་ཏུ་སྤྲོས་པས་ཆོག་གོ། །རང་ གི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ངེས་པར་གཟུང་སྟེ།རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་དང་། དབུ་མ་པའི་དབྱེ་བས་ཟབ་པ་ཙམ་དང་ལྡན་པའི་ཐེག་པ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཡིན་ལ། རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་རྣམས་ཀྱང་། ཤེས་པ་རྣམ་པ་དང་བཅས་པ་དང་། རྣམ་པ་མེད་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་རྣམ་པ་གཉིས་སོ། ། དེ་བཞིན་དུ་དབུ་མ་པ་ཡང་ཀུན་རྫོབ་ཤེས་པའི་རྣམ་པར་སྨྲ་བ་དང་། དེ་བག་ཆགས་སུ་སྨྲ་བའི་བྱེ་བྲག་གིས་རྣམ་པ་གཉིས་སོ།

我来为您翻译这段藏文：
因此，即使是对空性生起胜解信心者，也必须确实体验贪欲等果报。更何况天瑜伽也会障碍如实见道，何况贪欲等。
因此，在金刚坛城庄严大瑜伽续中，广泛建立世俗谛后又说："即使在无实边，业果等诸法，如同梦中般，现前而体验。"等，广说在未现证胜义谛之前，应以恭敬心安住于世俗谛。
若有人说即使在世俗中也无不清净，则与现量相违，且住于二谛的"此最上乘，住于正理而能得"等续部语言将成无义，因为彼时唯住胜义谛故。
又如仅仅听闻咒语能止息毒害，或仅知所持咒语及了知能止毒，并不能平息大毒，而是由修成就者才能平息。同样，仅仅听闻真实清净、受持显示成就之道、了知具清净者不被束缚，并不能使贪欲等无害。
言说已过于广，现当确定自宗所说：由瑜伽行派与中观派的差别，具深义的乘有二种。瑜伽行派又分有相识与无相识二种。同样，中观派也由主张世俗识相与主张习气二种差别分为二种。


 །ད་ནི་དེ་དག་གི་འདོད་པའི་རང་བཞིན་བརྗོད་དེ། ཤེས་པ་རྣམ་པ་དང་བཅས་པ་རྣམས་ནི་སེམས་རང་རིག་པ་སྐད་ཅིག་མའི་བདག་ཉིད་མི་རྟག་པ་རྒྱུན མ་ཆད་པར་འབྱུང་བ་འདི་ཉིད་ཀྱི་ཕྱི་རོལ་ལྟ་བུར་རྣམ་པར་གནས་པའི་དོན་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཡིན་གྱིས་འདི་ན་བདག་དང་སྐྱེས་བུ་ལ་སོགས་པའི་འཛིན་པ་པོ་གཞན་ནི་འགའ་ཡང་མེད་ལ།ཕྱི་རོལ་ན་དུམ་བུར་གྱུར་པ་ལྟར་གནས་པའི་དོན་རྣམས་ནི་རང་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་ རྣམ་པ་དེ་ལྟར་ནམ་མཁའ་ལ་བརྟེན་ནས་སྣང་བ་འབྱུང་གི་།གཞན་དབང་ཕྱུག་གིས་ཕྱུང་བ་ལ་སོགས་པའི་དོན་གཟུང་བར་བྱ་བ་ནི་འགའ་ཡང་མེད་པའོ། །ཐམས་ཅད་རང་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་ཁོ་ན་བས་གང་ལ་ཡང་རྗེས་སུ་མ་ཆགས་པ་དང་ཁོང་ཁྲོ་བ་ལ་སོགས་པའི སྐབས་མི་འབྱེད་པར་ཚོགས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱས་ནས།སེམས་དེ་ཉིད་རྣམ་པར་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཐ་མལ་པའི་མངོན་པར་ཞེན་པ་དང་བྲལ་བའི་བདག་ཉིད་སྐད་ཅིག་མ་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བར་གནས་གྱུར་པ་ནི་འབྲས་བུ་སངས་རྒྱས་ཞེས་རྟོག་པའོ། །ཤེས་པ་ རྣམ་པ་མེད་པར་སྨྲ་བ་རྣམས་ནི་སེམས་རང་རིག་པ་རྒྱུན་འབྲེལ་པར་འཇུག་པ་སྐད་ཅིག་མའི་བདག་ཉིད་རྣམ་པ་དང་བྲལ་བ་འགའ་ཡང་རིག་པར་མི་བྱེད་པ་དེ་དག་གཅིག་དང་ཐ་དད་ལས་གྲོལ་བའི་བག་ཆགས་རྣམས་རབ་ཏུ་དག་ཅིང་།རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་རང་རིག་ པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་བེམས་པོ་མ་ཡིན་པའི་ཡེ་ཤེས་སུ་གནས་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་འདི་ནི་འབྲས་བུ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་སུ་རྣམ་པར་དཔྱོད་པར་བྱེད་དོ།།དབུ་མ་པ་ཀུན་རྫོབ་ཤེས་པའི་རྣམ་པར་སྨྲ་བ་རྣམས་ནི་དོན་དམ་པའི་རིགས་པའི་ཚོགས་ཀྱིས་སེམས་དང་ ཡེ་ཤེས་དག་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པར་སྨྲ་ལ།ཀུན་རྫོབ་ཏུ་འདི་ལྟར་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཐམས་ཅད་སེམས་དང་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པ་ཡུལ་དུ་གནས་པ་ཁོ་ནར་རྟོག་གོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཀུན་རྫོབ་བག་ཆགས་སུ་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱི་འདོད་པ་ནི་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་སྔ་མ་ལྟ་བུ་ལས་ཀུན་ རྫོབ་ཏུ་རྣམ་པར་གཞག་པ་རྣམས་ནི་བག་ཆགས་རྣམས་ཁོ་ན་ཡིན་གྱི།སེམས་ནི་རྣམ་པ་དང་། འགྲོ་བའི་བདག་ཉིད་དུ་སྣང་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པར་རོ། །འདི་གཉིས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བའི་བདག་ཉིད་འདོད་པ་དང་། སེམས་དང་རང་རིག་པ་འགོག་།རིགས་པ་ བསྒྲུབ་པ་ནི་མཐུན་ནོ།

现在来说明他们的观点本质：
有相识论者认为，心是自证、刹那性、无常、相续不断生起的，如同外境般安住的诸相是所体验的对象，此中并无我、补特伽罗等其他能取者。而如同外在碎片般安住的诸境，仅是自识的显现依托虚空而生起，并非由自在天等所生的所取境。
一切唯是自识的本性，因此不对任何对象生起贪著、嗔恨等，圆满积累资粮后，此心转依为离于平凡执著的清净智慧刹那相续的本性，这就是他们所认为的佛果。
无相识论者则认为，心是自证、相续、刹那性且离相的，不作任何了别，超越一异的习气极为清净，转依为离一切相的自证本性非物质的智慧，这就是他们所观察的圆满佛果。
主张世俗识相的中观派则说，以胜义理证集，心与智慧皆不存在，而在世俗中一切安立皆是心意显现为境。
同样，主张世俗习气者的观点是，胜义谛如前所说，而世俗安立唯是习气，心不显现为相与众生的本性。
这两者在承许缘起性、破斥心与自证、成立正理等方面是一致的。


།ཁ་ཅིག་ན་རེ་འདི་གཉིས་ཀྱིས་ལྟ་བ་གཞན་སེལ་བ་ན་རིམ་པ་བཞིན་དུ། ཡོད་དང་མེད་དང་ཡོད་མེད་དང་། །ཡོད་མེད་གཉི་ག་མིན་པ་སྟེ། །ཞེས་པ་དང་། རྟག་དང་མི་རྟག་རྟག་མི་རྟག་།རྟག་དང་མི་རྟག་གཉི་ག་མིན། །ཞེས་པས་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་མུ་ བཞི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མི་འདྲའོ་ཞེས་ཟེར་རོ།།ཟབ་ཅིང་རྒྱ་ཆེ་བ་དང་ལྡན་པའི་ཐེག་པ་ནི་བྱ་བ་དང་། སྤྱོད་པ་དང་། རྣལ་འབྱོར་དང་། རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོ་དང་། རྣལ་འབྱོར་བླ་ན་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བས་རྣམ་པ་ལྔར་འགྱུར་རོ། །འདིར་འདི་དག་གི་རང་གི་ངོ་བོ་ནི་རྣམ་པར་གསལ་བར་ བླ་མ་རྣམས་ཁོ་ན་ལས་ཤེས་པར་ནུས་ཀྱི།གཞུང་གི་ཚིག་རྣམ་པར་སྦྱར་བས་མ་ཡིན་པ་དང་། རགས་པ་རྣམས་ནི་དེ་ཁོ་ན་ལ་འཇུག་པ་ལ་སོགས་པའི་གཞུང་རྣམས་སུ་ཡང་རྣམ་པར་གཏན་ལ་ཕབ་པས། འདིར་བདག་གིས་གསལ་བར་དབྱེ་བར་མི་བྱ་བར་གཞག་གོ། །འདི་ནི་ ཟབ་ཅིང་རྒྱ་ཆེ་བའི་ཐེག་པའི་རྣམ་པར་གཞག་པའོ།།གལ་ཏེ་ཐེག་པ་གསུམ་ཁོ་ན་ཡིན་ན་ཐེག་པ་གཅིག་ཏུ་རྣམ་པར་བཤད་པ་དེ་ཇི་ལྟར་འགྱུར། འདི་ནི་ངེས་པ་མེད་དེ་འབྲས་བུ་ལ་དང་། རྒྱུ་ལ་བརྟེན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཐེག་པ་ཐམས་ཅད་ངེས་པར་ཉེ་བ་དང་རིང་བ་ རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་སུ་འགྱུར་བས་འབྲས་བུ་ལ་བརྟེན་པ་བཤད་པ་སྟེ།དེ་བས་ན་མཚན་ཡང་དག་པར་བརྗོད་པ་ལས། ཐེག་པ་གསུམ་གྱིས་ངེས་འབྱུང་ལ། །ཐེག་པ་གཅིག་གི་འབྲས་བུར་གནས། །ཞེས་གསུངས་པ་ཉིད་ཐེག་པ་ཐམས་ཅད་འབྲས་བུ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་ པའི་སངས་རྒྱས་སུ་འགྱུར་བར་དགོངས་ལ།བཅོམ་ལྡན་འདས་འཇམ་དཔལ་ཡང་གདུལ་བྱའི་དབང་ལས་ཐེག་པ་གསུམ་ཆར་ལ་ཞོན་ཅིང་། ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལས་ཀྱང་མ་གཡོས་པའོ་ཞེས་བསྟོད་པ་བརྗོད་པའོ། །རྒྱུ་ལས་ཀྱང་ཐེག་པ་ཐམས་ཅད་ནི་བདག་དང་གཞན་ལ་སྤོང་ཞིང་། འབྲས་བུ་སངས་རྒྱས་ཉིད་སྐྱེད་པ་དང་། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་ཐ་དད་པ་མེད་པ་ན་སྟེ། དོན་འདི་ལ་དགོངས་ནས། ཐེག་པ་གཅིག་ཅིང་ཚུལ་ཡང་གཅིག་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་སོ།

有人说，这两者在破除其他见解时，分别按照：
"有与无，亦有亦无，非有非无"以及"常与无常，亦常亦无常，非常非无常"的次第，对四句的分别认知是不同的。
具足深广的乘分为五种：事业乘、行为乘、瑜伽乘、大瑜伽乘和无上瑜伽乘。
此中这些的自性唯能从诸上师处明了获知，而非通过文字的组合。粗略的内容在《入真实》等论典中已经确立，因此在此处我不作详细分析。这就是深广乘的建立。
若仅有三乘，那么宣说一乘又作何解释？这并非确定，因为依据果和因的缘故。依果而言，解释为一切乘或迟或早都将成就圆满佛果，因此《真实名经》中说："以三乘决定出离，安住于一乘果位。"此即是密意一切乘都将成就圆满佛果。
世尊文殊菩萨也赞叹说，依所化众生之力而乘三乘，却也不离法身。依因而言，一切乘都是断除自他（执著），生起佛果，于法界无有差别。考虑到这个意义，所以广说"乘是一，方式也是一"等等。


 །གལ་ཏེ་འགའ་ཞིག་ཐེག་པ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པར་བསྒྲུབ་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི བཀའ་ལང་ཀར་གཤེགས་པ་ལ་སོགས་པའི་མདོ་ལས་ཤེས་སོ་ཞེ་ན།འདིར། ཇི་སྲིད་སེམས་ནི་འཇུག་གི་བར། །ཐེག་པ་དག་ལ་ཐུག་པ་མེད་ཅིང་བྱ་བ་འདི་ནི་ཐེག་པ་གསུམ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཞོན་པའི་ཐེག་པ་པ་རྣམས་ཉིད་ཁ་ཅིག་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་མངོན་དུ་བྱེད་པ་དང་། ལ་ལ་མི་སྡུག་པ་སྒོམ་པ་དང་། ལ་ལ་ཟད་པར་གྱི་སྐྱེ་མཆེད་སྒོམ་པའི་བར་གྱིས་ཞུགས་པ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ལ་གཟིགས་པ་ཡིན་གྱི་རྣམ་པར་གཞག་པ་གསུམ་གྱིས་བསྡུས་པའི་ཐེག་པ་གཞན་ནི་མི་འབྱུང་སྟེ། དེ་དག་ལས་གཞན་པའི་ལྟ་བ་ནི་ངེས་པར་ཕྱི་རོལ་མུ་སྟེགས་པར འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་ལྟར་ཐེག་པ་གསུམ་རྣམས་གསལ་བཀོད་པས། །འགྲོ་རྣམས་གུས་བཅས་ཐེག་གསུམ་མྱུར་ཞོན་ནས། །སྲིད་མཚོ་ལས་རྒལ་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་བདག་།སྟུག་པོ་བཀོད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བར་ཤོག་།ཐེག་པ་གསུམ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཞེས་བྱ་བ་སློབ་དཔོན་ ་མཁས་པ་ཆེན་པོ་རིན་ཆེན་འབྱུང་གནས་ཞི་བའི་ཞལ་སྔ་ནས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ།

若有人说，佛陀不可思议的乘之建立可从《楞伽经》等经典中得知。对此，"只要心识趣入，诸乘即无穷尽"。这是说，在三乘建立中乘坐诸乘者，有些现证缘起，有些修习不净观，有些修习遍处，（佛陀）观见到他们以如是等方式趣入不可思议（之道），而非在三乘建立之外另有其他乘，因为除此之外的见解必定成为外道。
如是明确安立三乘已，
愿诸众生恭敬速乘三乘已，
渡越轮回海得大乐之本性，
愿成就密严庄严刹土中。
《三乘建立论》由大智者堪布宝源寂前造论圆满。

D3713

། །།རྒྱ་གར་གྱི་མཁན་པོ་ཀྲྀཥྞ་པ་དང་། ཞུ་ཆེན་གྱི་ལོ་ཙཱ་བ་དགེ་སློང་ཆོས་ཀྱི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་བསྒྱུར་ཅིང་ཞུས་ཏེ་གཏན་ལ་ཕབ་པའོ།། །[་]@##། །རྒྱ་གར་སྐད་དུ། ཡོ་ག་ཨ་ནུཏྟ་ར ཡ་ཏནྟྲཱརྠ་ཨ་བ་ཏཱ་ར་སཾ་གྲ་ཧ་ནཱ་མ།བོད་སྐད་དུ། རྣལ་འབྱོར་བླ་ན་མེད་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་དོན་ལ་འཇུག་པ་བསྡུས་པ་ཞེས་བྱ་བ། བཅོམ་ལྡན་འདས་འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །གང་ཞིག་ཐུགས་རྗེ་འགྲོ་བ་ཀུན་ལ་མཁའ་ལྟར་ཁྱབ། །བྱིན་རླབས་ ཐེག་པ་ལ་སོགས་གསུང་གི་འོད་ཟེར་གྱིས།།མངོན་པར་མཐོ་དང་ངེས་པར་ལེགས་པ་སྒྲུབ་པའི་ཐབས། །སྟོན་མཛད་རྒྱུད་དང་མདོ་སྡེ་བཅས་པའི་ཚོགས་ལ་འདུད། །བདེ་གཤེགས་ཡོན་ཏན་ཀུན་གྱི་འབྱུང་གནས་ཀྱིས། །ཐོག་མར་ཐུགས་བསྐྱེད་བར་དུ་ཚོགས་གཉིས་ བསགས།།ཐ་མར་ཆོས་སྐུ་བརྙེས་ནས་གཞན་དོན་ནི། །སྐྱེ་མེད་ངང་ལས་གཟུགས་ཀྱི་སྐུར་བསྟན་ཏེ། །འོག་མིན་གནས་སུ་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་སྐུ་དང་། །སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ཡིས་འཛམ་བུའི་གླིང་ལ་སོགས། །གདུལ་བྱ་སྐལ་མོས་དབང་པོ་ཐ་དད་ལ། །དགོངས་ནས་རྣམ་ཐར་ བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་གསུངས།།དེ་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོ་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་བཀའ་སྩལ་པ་དེ་དག་ཀྱང་འབྲས་བུའི་ཚུལ་གྱིས་ཐེག་པ་གཅིག་ཏུ་འདུས་ཏེ། ཐེག་པ་ཆེན་པོའོ། །དེ་ཡང་མཚན་ཡང་དག་པར་བརྗོད་པ་ལས། ཐེག་པ་གསུམ་གྱིས་ངེས་ འབྱུང་ལ།།ཐེག་པ་གཅིག་གི་འབྲས་བུར་གནས། །ཞེས་གསུངས་པ་དང་། སློབ་དཔོན་ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོས་ཀྱང་། འདི་ནི་མྱ་ངན་འདས་འགྲོ་ལམ་གཅིག་པུ། །བདེ་གཤེགས་ཉི་མའི་གསུང་འོད་སྣང་བ་ཅན། །བདག་མེད་རང་བཞིན་འཕགས་པ་སྟོང་ཕྲག་འཇུག་ རྣམ་པར་རྒྱས་པ་བློ་དམན་གྱིས་མི་མཐོང་།།ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་ཀྱང་སྤྱིར་དུས་དེ་རེ་ཞིག་པའི་དབང་དུ་བྱས་ན། ཐེག་པ་ནི་གཉིས་སུ་གཞག་སྟེ། མངོན་པར་མཐོ་བའི་ཐེག་པ་འཇིག་རྟེན་པ་དང་། ངེས་པར་ལེགས་པའི་ཐེག་པ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའོ། །དེ་ཡང་། ལྷ་དང་མི་ཡི་ཐེག་པ་ནི། །བཅུ་དྲུག་ཆར་ཡང་མི་ཕོད་དོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཐེག་པ་ལ་ཡང་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་དང་། རང་རྒྱལ་བའི་ཐེག་པ་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཐེག་པའོ། །དེ་ཡང ལང་ཀར་གཤེགས་པའི་མདོ་ལས།བྱིས་པ་རྣམས་ནི་དྲང་བའི་ཕྱིར། །ཐེག་པ་ཐ་དད་ངས་བཤད་དོ། །ཞེས་གསུངས་སོ།

我来为您翻译这段藏文：
印度堪布克里虚那和大译师比丘法慧共同翻译、校对并最终确定。
